eyði
nafnorðhvorugkyn
<bærinn> fer í eyði
menn hætta að búa í bænum
<byggðin> leggst í eyði
byggðin verður mannlaus
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
eyði
eyðið
Þf.
eyði
eyðið
Þgf.
eyði
eyðinu
Ef.
eyðis
eyðisins
YrðaÍslensk nútímamálsorðabókNútímamálsorðabók