Yrða

eyða

sagnorðþágufall
1
láta (e-ð) hverfa, fjarlægja, eyðileggja (e-ð)
spritt eyðir bakteríum
gosaskan hefur eytt miklum gróðri
ég eyddi öllum grunsemdum hennar
það þarf að eyða þessari óvissu
hann eyðir öllum tölvupósti sem hann fær
(láta) eyða fóstri
eyða borgina
(með þolfalli í eldra máli)
leggja borgina í rúst
eldgosið eyddi tvær borgir í Rómaveldi
2
nota (peninga), taka af (peningum eða öðru)
hann eyddi næstum engum peningum í ferðinni
hún eyðir miklu í föt
bílinn eyðir miklu bensíni
3
láta tímann líða, verja tímanum
hún eyddi síðdeginu á kaffihúsi
hann hefur þurft að eyða ævinni í hjólastól
við eyddum tímanum við lestur skáldsagna
4
eyða talinu
stöðva talið, umræðuna
→ sjá: eyðast so
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
eyðslusemi
Samstæður
Orðasambönd
  • eyða ekki um efni fram
  • eyða ekki yfir efni fram
  • eyða engu
  • eyða fóstri
  • eyða í óhófi
  • eyða í óþarfa
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
eyði
eyddi
2.p.
eyðir
eyddir
3.p.
eyðir
eyddi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
eyði
eyddi
2.p.
eyðir
eyddir
3.p.
eyði
eyddi
Nh.
eyða
Sagnb.
eytt
Lh. nt.
eyðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
eyð
eyddu
eyðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
eyðirðu
eyddirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
eyðirðu
eyddirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eyddur
eydd
eytt
Þf.
eyddan
eydda
eytt
Þgf.
eyddum
eyddri
eyddu
Ef.
eydds
eyddrar
eydds