Yrða

eyðslusamur

lýsingarorðeyðslu-samurpersóna
sem er gjarn á að eyða
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • vera eyðslusamur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eyðslusamur
eyðslusöm
eyðslusamt
Þf.
eyðslusaman
eyðslusama
eyðslusamt
Þgf.
eyðslusömum
eyðslusamri
eyðslusömu
Ef.
eyðslusams
eyðslusamrar
eyðslusams
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eyðslusamari
eyðslusamari
eyðslusamara
Þf.
eyðslusamari
eyðslusamari
eyðslusamara
Þgf.
eyðslusamari
eyðslusamari
eyðslusamara
Ef.
eyðslusamari
eyðslusamari
eyðslusamara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
eyðslusamastur
eyðslusömust
eyðslusamast
Þf.
eyðslusamastan
eyðslusamasta
eyðslusamast
Þgf.
eyðslusömustum
eyðslusamastri
eyðslusömustu
Ef.
eyðslusamasts
eyðslusamastrar
eyðslusamasts