Yrða

nef

nafnorðhvorugkyn
1
sá hluti andlits sem skagar lengst fram á andliti, goggur (á fugli)
fitja upp á nefið
sjúga upp í nefið
taka í nefið
bora í nefið
2
e-ð sem líkist dýrs- eða mannsnefi að lögun t.d. á flugvél
togið rólega í stýrishjól og lyftið nefinu upp fyrir sjóndeildarhring
gefa <honum> langt nef
sýna honum óvirðingu með því að hunsa hann
hafa bein í nefi/nefinu
vera ákveðinn, vita hvað maður vill
hafa munninn fyrir neðan nefið
kunna að svara fyrir sig
hafa nef fyrir <viðskiptum>
hafa mikið vit á viðskiptum
ná ekki upp í nefið á sér
vera mjög reiður
reka inn nefið
líta inn, koma í stutta heimsókn
stökkva upp á nef sér
snöggreiðast
vera með nefið niðri í öllu
skipta sér af öllu
<þau> stinga saman nefjum
.. tala laumulega um eitthvað
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
nef
nefið
Þf.
nef
nefið
Þgf.
nefi
nefinu
Ef.
nefs
nefsins