Yrða

ámæla

sagnorðá-mæla
t, to blame; á. e-m fyrir e-t, 164, 14, ii. 285, 430: part, ámælandi, as , a reprover, 645. 61.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • subst.substantive.
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Post.Postula sögur. (F. III.)