Yrða

æsta

sagnorð
t, [ást], to ask or ask for, demand, request; æ. e-n e-s, æsta e-n taks, 122, i. 47, passim; æsta rannsaks, 540 (see tak); æsta e-n vistar, to ask for harbour, Sighvat; æstanda þykkir e-m þess er vant er, a saying, one who asks for what he wants, ( kveðr hverr sinnar þurftar); æstu sér griða, to ask for a truce, safe-conduct, 39; svá sem Norðlendingar æstu hann til, as they asked him to do, at their request, 16; þeir æstu Goð gjafar við sik, 149; sem þeir höfðu æst, 11; svá sem pávinn æsti, (St.)
Skammstafanir og tilvitnanir
  • cp.compare.
  • Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Sól.Sólarljóð. (A. III.)
  • Js.Járnsíða. (B. III.)
  • Íb.Íslendinga-bók. (D. I.)
  • Clem.Clements saga. (F. III.)
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)