órlausn
nafnorðkvenkynór-lausn
, úr-lausn, [leysa ór], solution of a difficulty, an expedient, help; hann segir sik vera í heyþroti, ok krefr órlausna, Ísl. ii. 132; hann skal sjálfr þeirra vandræði ábyrgjask en hrepps-menn eru til engra órlausna skyldir, i. 490; vilt þú, búandi, selja oss korn? væri oss þat ó. ef vér þyrfum eigi lengra at fara, hér skalt þú fá þá órlausn, at þurfa eigi at fara lengra, 112: the phrase, göra e-m úrlausn, to let one not go empty-handed away.
2. an answer, a reply, the reason given to a question; þér munut einskis þess spyrja er ek kunna eigi órlausn til, x. 329; vænti ek góðrar órlausnar ok andsvara, 306; engi spyrr hann þeirra hluta er eigi kann hann órlausn, 47; órlausn til allra spurninga, i. 269: a decision, skulu görðar-menn leita órlausna at lögum, i. 495; enda sé eigi aðrar órlausnir til mæltar. 490; til yðvarrar órlausnar stunda allir er vanda-málum eigu at skipta, 13.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- mod.modern.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)