öðlingr
nafnorðkarlkyn
[from óðal, öðli; the etymology in 105 is erroneous]:— an allodial owner or possessor of ódal. but only used of a noble captain, prince; Valdimarr var þá sjautján vetra gamall, hann var œðlingr, … öðlingr ok hafði ríki á Jótlandi, xi. 350; hann var öðlingr af Serklandi, 368; the word is very in poetry.
2. in usage öðlingr is a person of a kind and gentle disposition; hann er mesti öðlingr, hann er öðlingr í skapi, and the like.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- prop.proper, properly.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- EddaEdda. (C. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)