öngþveitinafnorðhvorugkynöng-þveitin. [see þveiti], a ‘narrow place,’ strait; at þú komir aldri síðan í slíkt öngðveiti, Ó. H. 120; verðr hverr fyrir sér at sjá, er menn koma í slíkt öngþveiti, Ld. 264.