ýta
sagnorð
t, [üt; yde = to give], to push out, launch; ok er hann rétti hönd sína til var sem ýtt væri stokknum at honum, ; sízt honum var ytt af hlunni, vi. (in a verse); þrælarnir skolu róa at veiði-fangi, en Þórarinn bryti skal yta ok vera síðan hjá Þóreyju, but shall help them to launch, but then remain with , 144 (ýta þeim, 176, ); var þá ýtt skipinu, iii. 56; in usage.
2. to launch, start on a voyage; hvaðan ýttu þér (?), vér ýttum frá Gásum, vi. 360; vér ýttum af Noregi, 80.II. , yta gulli, to give gold, (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
- Dan.Danish.
- l. c.loco citato.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- absol.absolute, absolutely.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)