þokka
sagnorð
að, [akin to þekkja, þykkja, qq. v.], to be so and so disposed, to think of, like; ýmsa vega þokka menn þat, sumir segja at …, men think variously of it, some say …, i. 59; sé ek þat at konungr þokkar ekki mitt mál, he likes it not, vi. 243.
2. hvárra liðsmenn þokkuðu með símnn höfðingja, sided with, took his part, vi. 220; þokkar húskarlinn heldr með Birni, en Þorkell með Þórði, 42.II. , e-m þokkask, to be liked; hann kemr sér í tal ok kunnleika við menn, ok þokkaðisk hann vel, he was well liked, 262; biskup várr hefir oss því heitið, at vér skolum þá kennimenn hafa sem oss þokkask, þat er forn réttr, who are liked by us, whom we like, i. 416; vel þokkaðr af e-m, vii. 299; ílla þokkaðr, ill-liked; þær krásir verða svá hverjum þokkaðar sem hugr hans beiðir, 656 A. ii. 12.
Skammstafanir og tilvitnanir
- reflex.reflexive.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)