Yrða

þykkja

sagnorð
þykkir, þótti, þætti ( þœtti), þótt: a middle form þykkjumk and þóttumk: the form with kk is the true old one, and is always so written in rhymes by old poets (with fékk, hykk, þekkir, ): in usage one k has been lost, þykja, þykir, and so often in Editions, but erroneously; the ancients often sounded this word with i, þikkja, þikkir, but y is the older and better form: with þykkir-a, þótti-t, þóttisk-a-þú, 60; þykkj-at, 2. 22; þikkir-a, vi. 447 (in a verse): [þykkja þótti and þekkja þátti are correlative verbs, one the other transit.; so also þagkjan þahta = λογίζεσθαι, and þugkjan þauhta = δοκειν; þencan þahte and þincan þuhte; denken dachte and dünken dünkte; a trace of the sense remains in methinks, methought.]
A. To be thought, seem:
I. to be thought to be, seem to be, be esteemed, valued; ok hann mundi þá þykkja betr gengit hafa, en sitja við eldstó móður sinnar, 6; muntú þar göfugr þykkja á því landi ok verða kynsæll, 260; öngir þóttu (were thought) löglegir dómar nema hann væri í, … hón þótti beztr kostr, 1; tíðindi þau er mörgum þótti mikil, 123; saka-staði þá er hann þótti á eiga, 166; þótti hvárum-tveggja þær ræður skemtiligar, 686; öllum þótti þeirra ferð in svívirðiligsta, 263; bætt vóru vígin sem vert þótti, 88; ek þótta ok þjóðans rekkum hverri hæri, I was thought by them to be, 1. 19.II. with it seems to one, one thinks, denoting thought, feeling, sentiment, also resentment, as may be seen from the references, ( mich dünkt; methinks); mikit þótti spökum mönnum undir því at menn ætti gott saman í útverjum, 38; Halli þótti Ingjaldr lítt vilja hefja sitt ráð til þroska, id.: vel þykki mér, hvergi þykki mér við hníta, Ísl. ii. 343; þér þótti eigi þess vert at við mik væri um talat, þykki mér þetta ráð eigi svá mikils-háttar, id.; vilda ek, at þér þætti eigi verr, that thou shouldest not think the worse, be displeased, 17; þótti sinn veg hvárum, they disagreed, 38; þeir ræddu at Guðrúnu þætti lítið dráp Bolla, they said that G. took little thought of Bolli’s death, 246; þótti okkr gott (it seemed good to us) er þeim var ótti at ykkr, 252; allir menn mæltu at betra þætti hjá Skarphéðni dauðum en þeir ætluðu, 209; Finnr lét sér fjándskap í þykkja við konung, vi. 294; Gunnari þótti fýsilegt … þótti þeim sér nú mundu lítið fyrir, 113; mér þykkir sem málum várum sé komit í únýtt efni, ef …, 150; þan (tíðendi) megu mér mikil þykkja, ok eigi ólíklig, 9; vil ek sjá hverr slægr mér þykkir í þér vera, 11; mér þykkir þeir merkiligstir menn, 19; ekki þikki mér þetta sjór, 251; vel þykkir mér at þú farir brott, 260; eigi þikki mér sem vér munim í þessum dal búnað reisa, 25; þat þótti honum mest af bregða, 77; líkami Bergþóru þikki mér at líkendum ok þó vel, 208; nú þykkja þeim eigi tíðir í görandi, 154; nú þikkir presti eigi rétt at skírn farit, 14; þikki mér ráð, at þú farir at finna Gizur hvíta, 77; ek veit at þér þykkir mikit fyrir ferðum, id., i. 195; undr þótti mér, er bróðir þinn vildi eigt taka af þér þetta starf, 77; höfðu menn þat fyrir satt at þeim þætti mikit fyrir at skiljask, 190; hvárt þykkir þér undir því sem mest at vit sém sem vitrastir, 263; honum þykkir mikit undir at þeim færisk vel, Ísl. ii. 343; hann heilsar þeim … þat ætlum vér at þér þykki lítið undir um vára heilsan, … en þat vitum vér at oss þykkir eigi verr at þú værir eigi heil, 62; hann segir sér mikit þykkja at láta eignir sínar, 539; þó þú látir þér einskis vert um dráp Bárðar, 255; hann spurði hvat honum þótti, eða þykkir þér hér eigi gott, 126; hefir ek nökkut þat gört at þér þykki við mik at, 16; allt þat er honum þykkir af við mik, 148; þótti honum mikit at um víg Kjartans, 226; sem mér þykkir meira fyrir en öðrum mönnum at vega menn, 85; ek hygg at honum muni nú minnst fyrir , xi. 113; er mér þykkir allítið fyrir at missa, … þótti þeim sem Egill mundi eigi aptr koma, 223; þótti honum sér úvænt til undan-kvámu, 406; þeir er höfðu sér traust at mæla sem þótti, to speak as they thought, i. 22; þat þótti Þorkatli mest af bregða er í vatni skyldi þvásk, 77: with the notion of vision, dreams, or the like, þótti mér þeir sækja at öllu-megin … en Hjört þótti mér þeir hafa undir, … eptir þat þótti mér stökkva vargarnir, 95; þeim þótti hann vera kátr ok kveða í hauginum, 118; ok þótti honum hann vekja sik, 121; þá þótti mér undarliga við bregða, mér þótti hann þá kalla …, 211; æpti hann svá mikit óp at mér þótti allt skjálfa í nándir, 212; hón þótti mér þat vel þekkjask, Ísl. ii. 194; ekki þótti henni blómit svá mikit á vera, 14; ok þótti mér ílla sæma … þótti mér sjá skaði miklu meiri, , 126. 128.
B. Reflex.; the forms þykkjumk and þóttumk, also spelt with mz:
I. subject and object being the same person, I myself, he himself, or the like; to seem to oneself, to think oneself, of oneself, with oneself, or the like; hversu mikinn styrk fólkit þykkisk af honum hafa, () 148; ok þóttumk ek ekki þess verðr frá henni, því at ek þykkjumk þat hafa lýst nökkurum sinnum, at mér hefir ekki hennar úvirðing betri þótt en sjálfs míns, 35; svá þykkjumzt ek jafnan gört hafa, vi. 101; en ek þykkjumk þó mjök neyddr til hafa verit, 88: to seem to oneself, ok þóttisk-a þú þá Þórr vera, thou didst not seem to thyself to be Thor, daredst not call thyself Thor, 60; hét Grímr ferðinni þá er hann þættisk búinn, 108; til hvers þykkjask þessir menn færir, 17: with the notion of presumption or pride, ok þykkisk hann mjök fyrir öðrum, he thinks himself much above others, 38; þó þykkisk ér þjóðkonungar, 3. 35; hann þykkisk einn vita allt, 32: with the notion of appearance, not reality, þá þóttisk hann rista henni manrúnar, he deluded himself. 587: with the notion of vision, to dream that, Njáll mælti, undarliga sýnisk mér nú, ek þykkjumk sjá um alla stofuna (ok þykki mér sem undan sé gaflveggrinn), 197; þat dreymdi mik at ek þóttumk ríða fram hjá Knafahólum, þar þóttisk ek sjá varga marga, … ok þóttumk ek þá eigi vita hvat mér hlífði … en ek þóttumk verða svá reiðr, at …, 95; hann þóttisk játa því, 121; ek þóttisk staddr at Lómagnúpi, ; dreymt hefir mik í nótt … þar þóttumk ek vera staddr er eigi þótti öllum einnog, ok þóttumk ek hafa sverðit … en ek þóttumk kveða vísur tvær í svefninum, Ísl. ii. 352; þat dreymði mik at ek þóttisk heima vera at Borg, … álpt eina væna ok fagra ok þóttisk ek eiga, ok þótti mér allgóð …, 194; hón þóttisk sjá tré mikit í rekkju þeirra Grímkels, 14; úti þóttumk ek vera stödd við læk nokkurn, … ek þóttumk vera stödd hjá vatni einu … ok þóttumk ek eiga ok einkar vel sama, … ek þóttumk eiga gullhring, … er ek þóttumk þá bera hjá mér þann hug, … þá þótumk ek sjá fleiri brestina á … ek þóttumk hafa hjálm á höfði … ek þóttumk eiga þá görsemi, 126, 128; hvat er þat drauma? ek þóttumk fyr dag rísa, , () In the first person the ancients use the form þóttumk þykkjumk much more frequently than þykkist þóttisk, which is the form.II. the subject being different, he or it seemed to me, a middle form, this use is rare, and only occurs in poetry; gott þóttumk þat, er ek þögn of gat, it seemed good to me, I was glad that I got a bearing, 19; úlfar þóttumk öllum betri, ef þeir léti mik lífi týna, the wolves seemed all the better friends if they would let me lose my life, 11.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • i. e.id est.
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • etc.et cetera.
  • mod.modern.
  • neg.negative.
  • suff.suffix.
  • neut.hvorugkyn (e. neuter)
  • Goth.Gothic.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Germ.German.
  • Engl.English.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • cp.compare.
  • þ.þáttr.
  • pref.preface.
  • begin.beginning.
  • Ls.Loka-senna. (A. I.)
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
  • Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
  • Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
  • Em.Eiríks-mál. (A. III.)
  • Höfuðl.Höfuðlausn. (A. III.)
  • Gh.Guðrúnar-hefna. (A. II.)