Yrða

þorna

sagnorð
að, to become dry, Glúm. 364, Eb. 260, Bs. i. 339, Ísl. ii. 131, 364, Greg. 58, Al. 95, Sks. 28, Barl. 78, Stj. 589.
2. metaph. in the rhyming phrase, morna ok þorna, to peak and pine,’ Fas. ii. 235.
3. part. þornaðr, dried; dauðr ok þornaðr limr, Fms. i. 229.