þrífa
sagnorð
þríf; þreif, þreift, þreif; þrifu; þrifinn:—to clutch, grip, grasp, to take hold of suddenly or violently; hann þreif upp spjót, 8; hann þreif til hennar, 193; Hallfreðr þreif til hans ok keyrði undir sik, ii. 60; hann þreif til Þorsteins, (); hann finnr barnit, þrífr upp síðan ok kastar í stakk sinn, 214; hann þreif í feldinn stundar-fast, 114, 118; þrifu þeir þjóðgóðan, 61; hann þreif um fótinn, viii. 368, ; hann þrífr í tána, 15; þars vér á Þjaza þrifum, 51, 52, and passim.
B. Prob. an altogether different word, arrd only used in the form, þrífask, þreifsk, þrifisk:—to thrive; hann bað hann ílla fara ok aldri þrífask, 19; engi fylkis-konungr þreifsk í landinu né annat stórmenni, (); þá þrífsk hann ekki til skriðsins, 98; í hans kyni mundi allar þjóðir arf taka ok þrífask, be saved, (Unger) 305, and passim in old and usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- pl.fleirtala (e. plural)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- begin.beginning.
- v. l.varia lectio.
- reflex.reflexive.
- mod.modern.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Post.Postula sögur. (F. III.)