þroskask
sagnorð
að, [ derived from þró-ask, or may it not be akin to [v]röskr, p. 508, þ = v?], to grow up to full age, live to be a man; synir Haralds þegar þeir þroskuðusk, i. 196; hann þroskaðisk heima, , 79, passim in usage.
2. þroskaðr, grown up, adult; margbreytinn þegar hann var nökkut þroskaðr, i. 302; hann görisk hniginn á enn efra aldr, en synir hans eru nú þroskaðir, 68; var hann vel bæði at viti ok afli, 130; bráð-þ., 126.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dep.deponent.
- prob.probably.
- mod.modern.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- þ.þáttr.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)