þróttr
nafnorðkarlkyn
, þróttar, [from þró-ast, ótti from ógn-; þroht = labour]:—strength, might, valour, fortitude; íll-menni ok þó engan þróttinn í, 51; svá var mikill þróttr hans, at hann hló meðan hann beið þessa kvöl, i. 219; ek vil biðja þik, at þú hafir þrótt við (fortitude, firmness) ok verði því meiri hefndin sem lengr er, 40; þverrðu þeir þrótt sinn at þriðjungi, 16; sannlega er skekinn þróttr (courage) ór yðr, 112; mæla þróttar-orð, a word of fortitude; þróttar-steinn, the stone of courage, the heart,
II. one of the names of Odin, whence in circumlocutions of men, hjálm-Þróttr, gný-Þ., sæki-. Þ., = a warrior; Þróttar þing, the meeting of Odin, battle, Ýt., : þróttar-djarfr, -mildr, -snjallr, -strangr, = valiant,
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- cp.compare.
- A. S.Anglo-Saxon.
- i. e.id est.
- freq.frequent, frequently.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Þd.Þórs-drápa. (A. I.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.