þruma1
nafnorðkvenkyn
1. u, [þrymja; Grimm thinks this word akin to donner, by metathesis of r, and change of n into m]:—a clap of thunder; því næst sá hann eldingar ok heyrði þrumur stórar, 58; þrumur ok eldingar, 287; reiði-þruma (), a clap of thunder.
:
2. þrumi; þrumði, þrumað:—to mope, tarry, stay behind, loiter: ó-mennis-hegri sá er yfir ölðrum þrumir, 12; kópir afglapi, þylsk hann um eða þrumir, mopes, 16; ok nái hann þurrfjallr þruma, 29.2. of a place or thing, to stand or sit fast; þar Valhöll víð of þrumir, stands rooted, 8; grýtt grund þumir um honum, the stony earth lies heavy on him, of one buried, (in a verse); seglum hennar er á þráreipum þruma, 77; þruma á bjargi, to sit unmoved on the rock, 35; flaustr of þrumði í blóði, she rode in blood, of a ship, Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Germ.German.
- q. v.quod vide.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- EddaEdda. (C. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Sól.Sólarljóð. (A. III.)
- Fsm.Fjölsvinns-mál. (A. II.)
- Höfuðl.Höfuðlausn. (A. III.)