Yrða

þurfa

óflokkað
a verb whose present takes a preterite form, see Gramm. p. xxiii; þarf, þarft, þarf; þurfum, þurfut, þurfu ( þurfið, þurfa); þyrfti; þurft: with , þarft-attu, thou needest not, Kormak; þurfu-t, they need not, ; [ þaurban = ἀνάγκην ἔχειν, χρήζειν; þurfan; durfen, ]
B. To need, want:
I. with ; ekki þarft þú at ganga í hús mín, x. 262: ok þarf eigi sá spyrja á þingi, i. 20; ok þarf hann þá eigi at taka þær, ii. 81; þat fé þarf eigi til tíundar at telja, 142; nú þyrftir þú at hafa svá mikinn við at þér nægði, 27; mikit mant þú fram at leggja með honum, 3; vilja mundu goðin, at þenna Ás þyrfti eigi at nefna, 17; engum manni þarf tysvar í vatn drepa, i. 340; ekki þurfti þá griða at biðja, it was no use begging, 298.II. with ; af þú þarft manna við, 218; hann þarf heilla ráða () ok tryggva návistarmenn (), ix. 262; þarf hér mikils við, 94; ef nokkurs þarf við, 42; Gunnarr kvað einskis mundu við þurfa, 93; fanga þeirra er hann þóttisk þurfa, i. 11; verða þér at liði ef þú þyrftir, Ísl. ii. 327; afla þess er þurfti, 39; ef þess þurpti viðr, 58; þætti mér (þess) þurfa, at þú leystir þetta verk betr af hendi, 91.
2. with ; hversu marga munu vér menn þurfa, 93; ek veit görst at þurfi (sic) þér brýningina, 240; öll þau föng er hann þurfti, 69; ok þurfti föng mikil, 39; þat allt er þeir þurfu til Guðs þjónustu, 142; ekki var sá leikr er nokkurr þyrfti við hann at reyna, it was no use for anybody to try it with him, nobody was a match for him, 29; þarf hann minna svefn enn fugl, 17.
III. as ; sumir þeir er þurfendr voru, i. 431; þurfendr klæða ok matar, 623. 21; þeim öðrum sem þurfandis er, 152; vera þurfandi e-s, 35.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • mod.modern.
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • neg.negative.
  • suff.suffix.
  • Goth.Gothic.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Germ.German.
  • etc.et cetera.
  • infin.nafnháttur (e. infinitive)
  • þ.þáttr.
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • i. e.id est.
  • subst.substantive.
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Barl.Barlaams saga. (F. III.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)