þurs
nafnorðkarlkyn
(sounded þuss), , this interesting word occurs in no other language; [ tosse = a fool]:—a giant, with a notion of surliness and stupidity; þursa líki þykki mér á þér vera, ertattu til brúðar borinn, 2; þurs () ráðbani, slayer of the giants, Thor, 19; með þursi þríhöfðuðum, ; líkari eru þeir þursum at vexti ok sýn enn menskum mönnum, 110; þegja skal þurs ef hann sitr nökviðr við eld, Ísl. ii. 317 (see nökviðr); hann var kominn af þursum, i. 412; þursinn (the goblin) skautzt inn í bjargit, ii. 29; svá hefir Grettir sagt, at fyrir dalnum hafi ráðit blendingr, þurs einn, sá er Þórir hét, 137; vér skulum ginna þá sem þursa, 263; hrím-þurs,
2. a dull fellow, a dunce, tosse; so in the ditty, opt er sá í orðum nýtr, sem iðkar mentan kæra | en þursinn heimskr þegja hlýtr, sem þrjózkast við at læra, 3. the Rune Þ, , 168.II. a nickname, ; svarti-þ., a nickname.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Teut.Teutonic.
- Dan.Danish.
- gen.eignarfall (e. genitive)
- i. e.id est.
- q. v.quod vide.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Alm.Alvís-mál. (A. I.)
- Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
- Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Hallgr.Hallgrímr Pétrsson.
- SkáldaSkálda. (H. I.)