þykkja
nafnorðkvenkyn
u, a thought, liking, sentiment, disposition; fann hann, at stórlangt var í millum þeirra þykkju, that their thoughts (likings) were wide apart, 24; fóru þykkjur þeirra saman, their sentiments went together, 113 new ; þer munut ráða … en ek mun ráða þykkju minni, 15; var konungr mjök sér einn á þykkju (self-willed), þvi at hann vildi …, i. 781; honum þótti mestu varða um yðra þykkju (goodwill), iii. 138.
2. denoting discord; hann hvað úvarligt at fara þannig einsliga við slíkan þykkju-drátt (discord) sem þeirra í milli var, 284.3. denoting dislike; þóttusk menn þat sjá, at hvárir-tveggi lögðu á mál þessi mikla þykkju, iii. 272; þótti mörgum mönnum við of, ok lögðu þykkju á Þorgrím þar fyrir, 18, and so in usage; sundr-þ., ú-þykkja.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Ed.edition, editions, edited.
- mod.modern.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Vígl.Víglundar saga. (D. V.)