þykkjask
sagnorð
t, ; við e-t or e-n, to take offence at, get angry with; Þórir bað konung eigi við vist þeirra bræðra, 254, ; þá þykktisk sá við er betr gékk ok sló sinn pústr hvárn þeirra, 17; and so in usage, þú mátt ekki þykkjast við þó eg segi þér satt, thou must not take offence though I tell thee true.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dep.deponent.
- þ.þáttr.
- v. l.varia lectio.
- mod.modern.
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Vígl.Víglundar saga. (D. V.)