LÆKR
nafnorðkarlkyn
1. m. [i. e. lœkr; Ivar Aasen lök], the umbilical cord, navel string, a midwife’s term, Stj. 198.
2. m. (i. e. lœkr,—lœkr, œgr, því fegra þykkir hljóða en lækr, ægr, Skálda 178), gen. lækjar, dut. with the article læknum, Ísl. ii. 339, 340, Fms. vi. 351; pl. lækir, gen. lækja, dat. lækjum:—a brook, rivulet, Edda (Gl.), Nj. 69, 155, 244, Ísl. ii. 339, 340, Bs. i. 196. Dropl. 34, Lv. 85, Fms. i. 252, 253, vi. 351, Fb. i. 414, passim, esp. in mod. Icel., in which lækr is always used instead of the Dan. bæk; bæjar-lækr, and in many local names, Brjáns-lækr, Lækjar-bugr, Bs.; Lækjar-skógr, etc.
COMPDS: lækjarduðra, lækjarfall, lækjarfar, lækjargil, lækjaróss, lækjarrás, lækjarspræna.