LÆR
nafnorðhvorugkyn
n., mod. læri, [A. S. lire; Scot. lyre = the fleshy parts of the body; Old Engl. leere = skin; Dan. laar]:—the thigh, the leg above the knee; hjó á lærit ok undan fótinn, Nj. 97, Glúm. 380; taka í mitt lær, Fbr. 53; Icvsti holdit allt af lærinu, Róm. 239; blés upp allan fótinn, lærit tók þá at grafa, Grett. 153; lærit upp at smá-þörmum, 154:—of a beast, á lær galtanum, Gullþ. 15.
II. a ham, of meat; eða tvau lær hengi, þars ek hafða eitt etið, Hm. 66; þó at eitt lær hengi upp, N. G. L. i. 349; lær oxans tvau ok báða bógana, Edda 45; lær af þrévetrum oxa, O. H. L. 60; sjaldan liggjandi úlfr lær um getr, né sofandi maðr sigr, Hm. 57.