SMYRJA
óflokkað
older smyrva, pres. smyr; pret. smurði; subj. smyrði; part. smurðr: [smjör; A. S. smyrian; Dan. smöre: Swed. smörja]:—to ‘smear,’ esp. of kings, to anoint; smyrja konung til veldis, Fms. vii. 306; hafði Samuel áðr smurðan hann til konungs, Sks. 704; at hann væri smurðr, of the extreme unction, Fms. x. 148; sjau nóttum fyrir andlát sitt, lét biskup olea sik, ok áðr hann væri smurðr, mælti hann mjök langt erendi, Bs. i. 296; smyrva með viðsmjörvi miskunnar, 623. 1; Drottins smurði, the Lord’s anointed, Bible.