smælingi
nafnorðkarlkyn
a, m. (smælingr), a small man, poor man; varisk nú smælingjar reiði Guðs, Stj. 495 (Sks. 729); sjaldan hefir réttr smælingsins við þat batnað, at margir hafa yfirboðarnir verit í senn, N. G. L. ii. 403. In the Icel. N. T. ‘little ones’ is rendered by smælingjar.