andlát
nafnorðhvorugkynand-lát
[önd, anima; lát, damnum], ‘loss of breath,’ death; þá er þú fregn a. mitt, 623. 43; a. Magnúss konungs, Gizurar biskups, , i. 65, 70, 119, 367.
β. the last gasp, the very moment of death; þá var konungr nær andláti, i. 160; var hann þá beint í andláti, vi. 230; ok er hann fann at nær dró at andláti hans, his last moments drew near, viii. 446: andlát has the notion of a quiet, easy death; líflát, a violent death; but both are only used in a dignified sense.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- etc.et cetera.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)