Yrða

argr

lýsingarorð
[Paul Diac. inertem et inutilem et vulgari verbo ‘arga,’ 6. 24; earg, ignavus; the Scottish arch or argh, v. Jamieson sub voce; and the arch, archness; arg; αργός], emasculate, effeminate, an abusive term; hefir þú börn borit, ok hugða ek þat args aðal, 24; mik munu æsir argan kalla, ef ek bindast læt brúðarlíni, 17: it is more abusive than thrall, the proverb, þrællinn hefnir en argr aldri, a thrall takes revenge, but not the a., 92; and, argr er sá sem engu verst (a proverb), he is truly an ‘argr’ who does not defend himself; argr and ragr are synonymous, vide the : þau eru orð þrjrú er skóggang varða öll, ef maðr kallar mann ragan eðr stroðinn eðr sorðinn, ii. 147.
2. a wretch, craven, coward; örg vættr, ii. 254, 147: ergi and úargr.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • mod.modern.
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • Gr.Greek.
  • cp.compare.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Ls.Loka-senna. (A. I.)
  • Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)