aurfalr
nafnorðkarlkynaur-falr
s, [aurr, lutum, falr], the spike at the butt-end of a spear, σαυρωτήρ; þeir settu niðr aurfalina er þeir stóðu ok studdust við spjót sín, i. 280; síðan mældi hann grundvöll húsgörðarinnar fyrir þórhalli með aurfalnum á spjóti sínu, ii. 230; Abner sneri spjótinu í hendi sér ok lagði aurfalnum framan í kviðinn, 497, 2 Sam. ii. 23 (in Vers. ‘the hinder end of the spear’), 105.
β. used of an arrow, iii. 406.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Gr.Greek.
- Engl.English.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Art.Artus-kappa sögur. (G. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)