bælasagnorðd,I. [bál], to burn = bræla, in the allit. phrase brenna ok b., 671. 4, Fms. iv. 142, vi. 176; vide bræla, Fas. i. 4.II. [ból], to pen sheep and cattle during the night; reflex., dýr bælask í þeim stöðum, Greg. 68.Skammstafanir og tilvitnanirallit.alliteration, alliterative.reflex.reflexive.Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)Greg.Gregory. (F. II.)