bænahald
nafnorðhvorugkynbæna-hald
a holding of prayers, Hi, 41; bænahalds-maðr, a man who prays to God, a religions man, i. 72, 154.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)