bjálkinafnorðkarlkyna, m. [Hel. balco; Swed. and Dan. bjelke; Germ. balke; prob. akin to bálkr], a balk, beam, Gþl. i. 346.Skammstafanir og tilvitnanirm.karlkyn (e. masculine)Hel.Heliand.Swed.Swedish.Dan.Danish.Germ.German.prob.probably.Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)