bragða
sagnorð
að,
I. = braga, of light, 202 B.II. [ to breathe], to give signs of life, of a new-born babe, of one swooning or dying; þá fæddi hón barnit, ok fanst eigi líf með, ok hér eptir bragðaði fyrir brjóstinu, the infant began to draw breath, i. 618, ii. 33; þat bragðar sem kvikt er, 114.III. to taste = bergja, in usage.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Engl.English.
- i. e.id est.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)