einart
atviksorð
einatt, or even einlagt, incessantly; gékk annarr maðr út en annarr inn einart, one went out and another in incessantly, iv. 261; sitja einart við drykk, xi. 366; mærin grét einart, the girl ‘grat sore,’ kept on weeping, 481; fylgja e., to follow on one’s heels, 371; Ögmundr var e. (always) með Karli, 171; sóttusk e. í ákafa, Ísl. ii. 268; hann ferr einart (straight, directly) til himna-ríkis, 159; boginn má eigi e. uppi vera, a bow must not be ever bent, 623. 19; lá þó allr herrinn Dana ok Svía einart í skotmáli, ii. 313.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- adv.atviksorð (e. adverb)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)