eiskra
sagnorð
að, to roar or foam, rage; gékk hon útar ok innar eptir gólfinu eiskrandi, Ísl. ii. 338; görvir at eiskra, enraged, 11; hann eiskraði þá mjök ok hélt við berserksgang, i. 524; eiskraði sút í berserkjunum, 425: in usage, það ískrar í honum, it roars within him, of suppressed rage.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)