fúss
lýsingarorð
[ funs; fûs; lost in most languages except and in provincial Norse; in it is a very common word]:—willing, wishing for; in the sayings, fús er hönd á venju and þangað er klárinn fúsastr sem hann er kvaldastr: with of the thing, fúss e-s, or fúss á e-t, or til e-s; or with , þess fús sem Guð er fúss, 169, 521; jarl var þess fúsari, the earl was minded for that, was not unwilling, 396; þess var ek fúsastr at drepa þá alla, vi. 213; svá sem hann hafði áðr verit fúsastr til, iii. 49; görði hann fúsan at fara til Finnlands, i. 19; Þorgils kveðsk fúsari at ríða fyrir innan, 68: , fúss (willingly) vil ek mína hamingju til leggja, v. 236; kveðsk hann munu eigi svá miklu fúsari undan at ríða en þeir, Ísl. ii. 361: sagði eigi þá menn er hann væri fúsari við at kaupa en þá, 40; fúst ok falt, i. 237; ú-fúss, unwilling: in compds, víg-fúss, böð-f., her-f., warlike, martial; sig-fúss, victorious; böl-f., baleful, malignant; hel-f., murderous.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- O. H. G.Old High German.
- A. S.Anglo-Saxon.
- contr.contracted.
- Teut.Teutonic.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- gen.eignarfall (e. genitive)
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- absol.absolute, absolutely.
- poët.poetically.
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)