fagna
sagnorð
að, [ faginon = χαίρειν; fægnian; faganon; fain, feginn]:—to be fain, to rejoice, 20, 40, 631; fagnið þer og verið glaðir. Matth. v. 12, John xvi. 20; fagnið með fagnendum, Rom. xii. 15: with , fagna e-u, to rejoice in a thing; allir munu því fagna, 623. 43, 25, 62.
2. fagna e-m, to welcome one, receive with good cheer, 4; var honum þar vel tagnað, 25, 36, iv. 131, ironic, vii. 249, x. 19.
β. with , fagna í e-u, to rejoice in a thing, 76; fagna af e-u, id., 142, 76.γ. the phrase, fagna vetri (Jólum, sumri), to rejoice, make a feast at the beginning of winter (Yule, summer); þat var þá margra manna siðr at vetri … ok hafa þá veizlur ok vetrnátta-blót, 18; ef ek mætta þar í veita í haust vinum mínum ok svá heimkomu minni, i. 290; þat er siðr þeirra at hafa blót á haust ok þá vetri, 104.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hel.Heliand.
- cp.compare.
- Engl.English.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- dat.þágufall (e. dative)
- prep.forsetning (e. preposition)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)