fremja
sagnorð
framði, frem, framiðr, framdr, also framinn; [ fremman; fremme]:—to further, promote; fremja Kristni, to further Christianity, x. 416; fremja sik, to distinguish oneself, 254; fremja sik á e-u, 25 B; þóttú þykisk hafa framit þik utan-lendis, 342; sá er framiðr er framarr er settr, 127.
2. to perform, exercise, i. 260, vii. 164, 625. 60, 656 A. 2. 18, 52, 655 xi. 4, 146, 10; fremja seið, heiðni, i. 19, i. 19; fremja munaðlífi, 625. 41; fremja sund, to swim, 32.
β. in usage often in a bad sense, to commit, fremja glæp, löst,
II. to advance oneself; hann hafði mikit framisk í utan-ferð sinni, iii. 122, v. 345.2. in a sense (rarely), 72.
III. fremjandi, a performer, 68.Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- pres.nútíð (e. present)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- mod.modern.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Dan.Danish.
- e. g.exempli gratia.
- etc.et cetera.
- reflex.reflexive.
- pass.þolmynd (e. passive)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Og.Oddrúnar-grátr. (A. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Rm.Rígsmál. (A. II.)