Yrða

fyrirláta

sagnorð fyrir-láta

Merkingar

lét, with acc., to let go, give up, Fms. i. 1, 156, viii. 251, x. 379: to forsake, i. 129, Mar. passim, Rb. 412.

  1. 2.

    with dat. of the person, acc. of the thing, to forgive, Fms. ix. 383, 410, Dipl. iv. 8:—in eccl. sense, H. E. i. 499, Gþl. 41, K. Á. 206; cp. forláta, which is more freq. in mod. usage.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

acc.
þolfall (e. accusative)
dat.
þágufall (e. dative)
eccl.
ecclesiastical.
cp.
compare.
freq.
frequent, frequently.
mod.
modern.

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Mar.
Maríu saga. (F. III.)
Rb.
Rímbegla. (H. III.)
Dipl.
Diplomatarium. (J. I.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)
K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)