gæla
sagnorð
sjá einnig gæla nafnorð, kvenkyn
(gœla), d, [gala, gól; Ulf. gôljan = χαίρειν], to comfort, soothe, appease; verð ek mik gæla af grimmum hug, Skv. 3. 9; þat gælir mik, Band.; gæla gjöfum ok fagrmæli, MSS. 4. 6; eigi mun hann gæla mega með sáttar-boðum, Fms. x. 221; gæla grættan, Sl. 26, (better than gala.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- Ulf.
- Ulfilas.
- MSS.
- manuscript, manuscripts.
Tilvitnuð rit
- Skv.
- Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sl.
- Sólarljóð. (A. III.)