Yrða

göfga

sagnorð
að, [göfigr; gabigjan = πλουτίζειν], to honour:
1. of God (or gods), to worship; þau guð er þú göfgar, i. 97; eigi eru goð mannlíkun þau er þér göfgit, 44; hann göfgaði hof þau, er …, 623. 11; nú skulum vér fyrir því g. einn Guð, 308; engum guði skal ek blót færa þeim ef nú g. menn, 11; Guð at g. ok Jesum Krist, 1; hann er síðan göfgaðr í kirkju heilags Laurentii, 368; honum var göfgat skurgoð þat er Bal heitir, 400. 2. to honour, bless; svá hefir Drottinn göfgað hann, at hann görði hann höfðingja Kristni sinnar, 655 iii. 4; honum þótti því betr er fleiri tignuðusk ok göfguðusk af honum, i. 141.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • cp.compare.
  • Ulf.Ulfilas.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Blas.Blasius saga. (F. III.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
  • Barl.Barlaams saga. (F. III.)
  • Rb.Rímbegla. (H. III.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)