gana
sagnorð
ð, að, to rush, run frantically; hann spurði hví hann gandi svá, ii. 177; ganaði hann langt undan hernum, iii. 422; ganir at honum ok höggr, Jómsv. 49; þótt þú ganir galinn, 2. 57: of wildfire, 202 (in a verse); in 162 (in a verse) it has the notion to glare in one’s face; akin is góna (), to stare.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- q. v.quod vide.
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Skáld H.Skáld Helga-rímur. (A. III.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)