giljasagnorðað, [Ulf. gailjan = ευφραίνειν; Swed. gilja], to beguile a woman, Grett. 161, Krók. 64 (a pun), Bs. i. 238.Skammstafanir og tilvitnanirUlf.Ulfilas.Swed.Swedish.Grett.Grettis saga. (D. II.)Krók.Króka Refs saga. (D. V.)Bs.Biskupa sögur. (D. III.)