glöggr
lýsingarorð
(also spelt gleggr and gleyggr), glöggvan with a final v in the weak cases; glöggra and glöggvari; glöggstr and glöggvastr; [the form is glaggvus; gleaw; glau; gleg = quick, clever; glaw]:—clear-sighted, and in sense clever, of things clear, distinct; ok hafa þat allt er hitsug leifir eðr glöggra er, i. 7; glöggt er gests augat, sharp (prying) is the stranger’s eye, a saying; skýring eðr glöggvari greining, a clearer distinction, 205; Stjörnu-Oddi er gleyggstr var í allri tölu ok himintungla-gangi, 90; glöggr til brjósts ok bækr, Thom. 12:—, skýra glöggt frá e-u, to expound distinctly, 47; eigi þarf glöggra at skýra, 52; eigi er mér þat glöggt, ‘tis not clear to me, 108; vera glöggrar greinar, to distinguish sharply, ii. 11; hón kenndi hann glöggt, she knew him well, iv. 131; Þorgnýr föður-faðir minn mundi glöggt (remembered clearly) Eirík Uppsala-konung, 162; mun ek glöggt vita hvárt rétt er ráðit eðr eigi, vii. 107; víðast af löndum spurði hann um siðu manna þá menn er glöggst vissu, ii. 61; vita gleygt, id., 625. 96.
2. stingy; sýtir æ glöggr við gjöfum, a saying, 47; glöggr við gesti, a stingy host, Hym. 9; glöggr flugar, unflinching, 1. 7; fé-glöggr, stingy of money; matar-g., stingy of meat; hugar-g., mean, 162 (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- acc.þolfall (e. accusative)
- compar.miðstig (e. comparative)
- superl.efsta stig (e. superlative)
- prob.probably.
- Goth.Gothic.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hel.Heliand.
- Scot.Scottish.
- O. H. G.Old High German.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- poët.poetically.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)