gnauða
sagnorð
að, nauða, to rustle, ring; hann lætr g. broddinn í jöklinum, of the sound of a mountaineer’s staff, 171; gnauðaði svá at skjálfa þóttu húsin, of troops riding over the ice, iii. 147; hence nauða á e-m, to din in one’s ear.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- Bárð.Bárðar saga. (D. V.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)