Yrða

glata

sagnorð
að, (the old glatir, 66, 700; glatar), with to destroy, slay; at glata manndráps-mönnum, 43, 643; ella mun ek g. þér, 656 B. 4: with a Latinism, 673. 55, passim: to ruin, in sense, glata önd ok líkama, 48: to lose, til þeirra óðala er nú glatar hann, 512; þá glatisk þau auðæfi fyrir honum, 700; hverfr fé þat eðr glatizt á annan veg, 66; ef maðr finnr fjárhlut manns ok hefir eigandi glatað, 546; görla þú nem ok glata () eigi, 32.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • mod.modern.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • esp.especially.
  • imperat.boðháttur (e. imperative)
  • K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Mar.Maríu saga. (F. III.)
  • Blas.Blasius saga. (F. III.)
  • Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
  • Sl.Sólarljóð. (A. III.)