glaumr
nafnorðkarlkyn
[glam, glamer = noise], a merry noise, at a banquet; var þar inn at heyra glaumr mikill, 170; glaum ok hornaskol, 28; sat við drykkju, þar var g. mikill, 303; glaumr mikill ok fjölmenni, xi. 108; g. ok gleði, i. 23, 24, iv. 48; gný ok glaum herliðsins, iii. 65: in usage, g. heimsins, g. veraldar, the noise and bustle of the world,
2. in old poetry joy, merriment; glaums andvana, cheerless, 2. 41; bella glaumi, 29; manna g., joy (society) of men, 34; glaumr þverr, the cheer (the heart) sinks, 339 (in a verse).
β. a lusty crowd of men; val-glaumr, a host of warriors, 21.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- cp.compare.
- Scot.Scottish.
- esp.especially.
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Vídal.Vídalíns-Postilla.
- Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Gm.Grímnis-mál. (A. I.)