gnísta
sagnorð
t, also nista, to gnash the teeth; g. tönnum, , 55, 118, iii. 629 (where nísta, paper ); ok þeir nístu tönnum yfir honum, Acts vii. 54:— to tease, mundu þér eigi gníst hafa yðvarn biskup með svá skarpri meingörðar ör, 457.
2. to snarl as a dog; þeir ýldu ok gnístu, vii. 192; við þetta spratt hundrinn upp gnístandi, iii. 13; hans hundar hversu þeir gnístu, Þíðr. 368; gnístandi frost, a biting frost, ii. 225. ☞ Nesta or nísta (), to pin, is a different word.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- freq.frequent, frequently.
- MS.manuscript, manuscripts.
- trans.transitive.
- q. v.quod vide.
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Mart.Martinus saga. (F. III.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)