Yrða

greina

sagnorð
d, to branch:
I. to divide into branches; veröldin var greind í þrjár hálfur, (); sá er greinir ok sundr skilr, 95; greina í sundr dag ok nátt; greina tíma, daga, 15; skaltú hana (the ark) með gólfum greina, 56; hann greindi skepnuna í tvær greinir, 78; var þá engi skepna greind önnur frá annarri, i; hanu greindi (set apart) þá tíð ( Lent) meirr til meinlæta en aðrar, 625. 93; heimrinn allr greindr í þrjá þriðjunga (of a map), 117.
2. to discern, distinguish; máttir þú greina þann Guð, er á himnum er, frá þeim guðum, er …, 625. 65; ef greina má þeirra bein frá annarra manna beinum, ii. 351; þá skilr hann ok greinir alla hluti görr, 169; at greina hvern lim eða kvist þeirrar ræðu, 568; greina gang himintungla, v. 334; hljóð þat sem eyru megu greina, 173; grein þér vitrlega hversu …, discern wisely for thyself how …, ; til þess er konungr ok erkibiskup greina (discern, settle) allt þat er milli manna stóð, i. 727.3. to expound, tell, record; sem áðr er greint, as is told above, ii. 168; þó at ek greina þat eigi at sinni, i. 223; til greindrar bænar, 532; eptir greinda sýn, 471; í greindri sæmd, 617; áðr greindum mönnum, ii. 19: , sem fyrr greinir, as above mentioned, 232; at hann skyldi svá greina frásögu (tell his story) um atburð þenna, 58; greindi Örnúlfr þessi landa-merki, iv. 17; vitnin kunnu eigi at greina með hverjum hætti, the witnesses could not tell how …, Mk. 79; nú skal greina framkvæmd þessa hlutar, ii. 163.
II. to branch out; svá sem tungurnar greindusk, 145; en af því at tungurnar era þegar úlíkar, þær þegar er or einni ok enni sömu tungu hafa gengið eða greinzk, 160; hennar efni leiðisk ok greinisk af fyrir-farandi frásögn, 246; hanga sumar limarnar niðr en sumar greinask (branch) útí frá tveim-megin, 148; sumar (arms of water) greinask ok renna mjök grunnt, 72.
2. to be separated; ok greindusk sér hvar skipin, vii. 289; síðan greinisk tigu ok vald með þeim, 249.3. to differ, disagree; menn greinask at því, hvárt …, 219, v. 83; greinask menn at (there are different records) hvárr fyrri áverki varð, iii. 249; greinask menn á fyrir því hvárt tíguligra þótti, xi. 316.
β. to disagree, fall out, become enemies; var þá skipuliga með þeim í fyrstu en greindisk brátt, ii. I; en þá meirr tók at greinask með þeim kompánum, i. 620; var þá sæmiliga með þeim í fyrstu, en þó greindisk ( grênðisk) brátt, 489; friðr grenisk ( greinisk), the peace is broken, i. 458 (in a verse); vánir grenask, the hope is broken up, 2. 49; (the explanation of this passage given in Aarböger for Nord. Oldk. 1866, p. 384, where it is derived from grár, grey, græ-na, does not hold good either in sense or form, as the inchoative -na causes no umlaut, and grár, grey, when only denotes spite.)
III. to fall out, discord; spurði Helgi at kistlinum en Geitir í mot at hringnum, ok greindi þá () sýnt um, 9; en ef nokkura menn greindi á (quarrelled), bá þótti engi maðr skjótlegri til stórræða en Ögnumdr, ii. 68; þat höfum vit ætlat at láta okkr () ekki á greina, 58.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pref.preface.
  • viz.namely.
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • reflex.reflexive.
  • cp.compare.
  • MS.manuscript, manuscripts.
  • i. e.id est.
  • qs.quasi.
  • inflex.inflexive.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Rb.Rímbegla. (H. III.)
  • Ver.Veraldar saga. (E. II.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • SkáldaSkálda. (H. I.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Mar.Maríu saga. (F. III.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
  • Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Róm.Rómverja saga. (E. II.)
  • Barl.Barlaams saga. (F. III.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
  • Vápn.Vápnfirðinga saga. (D. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)