hóta
sagnorð
að, older form hœta (), to hoot, threaten, with , ii. 260, viii. 359, passim.
II. hóta e-u fram, to hold forth (a weapon or the like) with threatening gestures, 71; ota and hvata.
Skammstafanir og tilvitnanir
- q. v.quod vide.
- dat.þágufall (e. dative)
- cp.compare.
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rétt.Réttarbætr. (B. II.)