höfigr
lýsingarorð
or höfugr, , höfgan, höfgir, höfgum, [ heafig]:—heavy, iii. 199; h. steinn, i. 640; höfug byrðr, ii. 166, x. 203, iii. 184: , hann kvað svá höfugt á sér, at hann mátti hvergi hrærask, i. 119 C.
2. heavy with sleep, sleepy; e-m er höfugt, viii. 89, 655 iii. 2; svefn-höfugt.II. hard, rude; höfigt orð, i. 341: heavy, difficult, 169: irksome, 155.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- acc.þolfall (e. accusative)
- contr.contracted.
- A. S.Anglo-Saxon.
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)